Waterpark Het Lankheet
Op de grens van Overijssel en Gelderland ligt Waterpark Het Lankheet. Het Lankheet is een uniek project waarin onderzoek wordt gedaan naar nieuwe vormen van landgebruik. Denk hierbij onder andere aan het ecologisch verantwoord zuiveren van water, het produceren van non-food biomassa voor energieopwekking, verdrogingsbestrijding en tijdelijke wateropslag. Het onderzoek op Het Lankheet is in handen een aantal afdelingen van de Wageningen UR, waaronder Plant Research International instituut, Alterra en LEI. Zij hanteren het zogenaamde model-Vereijken (zie schema), waarin met name op basis van riet wordt gewerkt. Dit werkt dan ongeveer als volgt: op het landgoed zijn een aantal ‘constructed wetlands’ gemaakt. Deze zijn beplant met riet (5 hectare). Dit riet onttrekt een aantal stoffen aan het water, waaronder fosfaat. Het ‘rietfilter’ onttrekt jaarlijks 250kg fosfaat aan het water. Wanneer het riet jaarlijks zijn werk gedaan heeft, wordt het geoogst, waarmee de waterzuivering compleet is. Daarna wordt de geoogde biomassa gestookt en daarmee omgezet in groene energie.
De achterliggende gedachtegang van het project is dat de kwaliteit van het Nederlandse oppervlaktewater nog steeds onvoldoende is, en veelal niet voldoet aan Europese richtlijnen. Daarbij begint ruimtegebrek toe te nemen, wat doorgaans ten koste gaat van natuur en biodiversiteit. Om de ruimte die er is zo optimaal mogelijk te benutten, zijn nieuwe technieken nodig die op duurzame wijze meerdere problemen in één keer aanpakken. De interdisciplinaire kennis die nodig is om dit te realiseren, wordt op Het Lankheet opgedaan.
Hoewel beelden van het landgoed idyllisch overkomen, zijn de doelstellingen van het project niet minder zakelijk. Een belangrijk aspect van het onderzoek bestaat uit een maatschappelijke kosten-baten analyse. Het Lankheet wordt dan ook gezien als een pilot voor nog zo’n 150.000 hectare soortgelijke grondbesteding in Nederland. Deze moeten economisch rendabel zijn en meer opbrengen dan traditionele landbouwproducten op eenzelfde oppervlak. Daarmee moet deze duurzame waterzuivering en biomassa-productie voor de agrarische sector een interessant alternatief vormen.
De loop van het vijfjarig project is inmiddels bijna ten einde. Het onderzoek heeft in die tijd haar vruchten af weten te werpen. In 2007 al bereikten de constructed wetlands een zuiveringsefficiëntie van 30 tot 75% voor zowel stikstof als fosfaat. Hiervoor moeten de hoeveelheid chemicaliën en de opnamecapaciteit van het riet wel goed op elkaar worden afgestemd. In de toekomst zullen we nog een aantal van dit soort duurzame waterzuiveringsinstallaties zien opduiken.
Voor meer informatie over het project, kijk je op www.waterparkhetlankheet.nl.