Keivet: biobrandstof

Dat fossiele brandstoffen opraken moge inmiddels bekend zijn. We kunnen hier op twee manieren mee omgaan: 1) zoek naar andere, duurzame, vormen van energie en 2) gebruik dezelfde methode, maar verkrijg de brandstof op een andere manier (men noemt ook nog wel eens een derde methode, namelijk het bewuster verbruiken van energie, maar dit is slechts uitstel van executie). Mijn voorkeur gaat uit naar de eerste aanpak; de nieuwe vormen van energie zoals zonne- en windenergie zijn niet alleen duurzaam, maar ook vele malen beter voor het milieu. De tweede aanpak verdient echter ook de nodige aandacht, met name voor de overbruggingsperiode tussen het opraken van fossiele brandstoffen en de volledige overstap naar klimaatneutrale energiewinningsmethoden. Een voorbeeld:

De Diversified Energy Corporation (DEC) en de North Carolina State University (NCSU) hebben samen een technologie ontwikkeld om oliën uit basismateriaal (zoals van groenten, diervet, afvalvet of algen) om te zetten naar hoogwaardige biobrandstoffen. De methode heet Centia en produceert benzine, vliegtuigbrandstof en (duurzame) diesel. In tegenstelling tot bijvoorbeeld ethanol als brandstof, wordt bij Centia de chemische structuur van de fossiele brandstoffen nagebootst. En dat scheelt veel, want dat betekent dat alle bestaande infrastructuur en apparatuur (verbrandingsmotoren) gewoon hetzelfde kan blijven. Daarnaast is een belangrijk voordeel van de methode dat het op heel veel verschillende soorten basisolie kan worden toegepast. Ook verbrandt de biobrandstof schoner dan fossiele brandstof, wat betekent dat er minder CO2 bij vrijkomt.